Otomobil tarihinin birinci yılları düşünüldüğünde Sunbeam 1000 HP epeyce sıra dışı bir yerde duruyor. Carl Benz’in 1886’da patentini aldığı 0.75 beygir gücündeki üç tekerlekli Benz Patent Motor Car’dan sadece 40 yıl sonra İngiltere’de geliştirilen ve iki adet uçak motoruyla çalışan değişik bir makine ortaya çıktı.
Her biri 22.4 litrelik V12 yapıya sahip iki Matabele uçak motoru kullanan bu araç motor başına 435 beygir güç üretiyordu. Toplamda 1000 beygire yaklaşan bu yapı 1920’ler için harikulâde bir mühendislik örneğiydi.
Yaklaşık 7.3 metre uzunluğundaki ve 4 ton tartısındaki Sunbeam 1000 HP, tek bir emel için üretildi, o da saatte 200 mil (321 km/s) sonunu aşmak. Bu amaca de ulaştı. Direksiyonda Henry Segrave vardı. Aracın The Slug ve Mystery üzere takma isimlerle anıldığı da biliniyor.
Segrave, 29 Mart 1927’de Florida’daki Daytona Beach’in sert ve beyaz kumlarında 200 mph hududunu aşan birinci araba şoförü oldu. Daytona Beach, 1902’de başlayan yarışlardan itibaren yaklaşık 30 yıl boyunca sürat rekoru denemelerine konut sahipliği yapmıştı ve Segrave’in denemesi de bu tarihin en kıymetli anlarından biri oldu.
Sunbeam’in kırdığı bu rekor tarihteki birinci 100 mph denemesinden yaklaşık 20 yıl başarıldı. 21 Temmuz 1904’te Fransız şoför Louis Emile Rigolly, Belçika’nın Ostend kıyısında 103.561 mph sürate ulaşmış ve kıymetli bir eşiği geçmişti.
Henry Segrave sürat rekorlarına yabancı bir isim değildi. İngiliz şoför bundan neredeyse tam bir yıl evvel 4.0 litrelik Sunbeam Tiger ile 152.33 mph sürate ulaşarak Kara Sürat Rekoru’nu kırmıştı.
Yeni Sunbeam 1000 HP ise çok daha iddialıydı. Aracın fikir babası baş mühendis ve tasarımcı Louis Coatalen oldu. Coatalen, iki Matabele uçak motorunu arka arda yerleştirmeye karar verdi.
Bu dev V12 motorların ikisinde de çift üstten eksantrik mili ve toplam 48 valf yer alıyordu. Ön taraftaki motor özel üretim üç ileri bir şanzımanla eşleştirildi. Gerideki motor ise zincir dişlileri üzerinden art tekerleklere bağlandı. Henry Segrave, bu iki büyük motorun ortasında son derece dar bir kokpitte oturuyordu. Aracın kalbini oluşturan motorların geçmişi de en az araba kadar sıra dışıydı.
İki Matabele motoru da 1918’de üretildi ve I. Dünya Savaşı uçaklarında kullanılmak üzere hazırlandı. Lakin bu motorlar savaşta vazife almadı. İki yıl sonra, iki öbür motorla birlikte 39 feet uzunluğundaki tek kademeli Maple Leaf V isimli hız teknesine yerleştirildiler ve powerboat yarışlarında kullanıldılar.
Bir sonraki yıl ise 34 feet uzunluğundaki Maple Leaf VII’ye aktarıldılar. Bu tekne birinci denemesinde battı. Motorlar sudan çıkarıldı, Birleşik Krallık’a geri gönderildi ve bir müddet kullanılmadan bekledi. Sonrasında Sunbeam 1000 HP projesine dahil edildiler.
Sunbeam’in gövdesi de alışılmış araba dizaynlarından farklıydı. Aracın salyangozu andıran formu aslında zıt çevrilmiş bir tekneyi hatırlatıyordu. Bu tercih direkt aerodinamik için yapıldı. Alt kısımda düz bir yapı kullanıldı. Bunun nedeni de araç bir tekerleğini kaybederse kum üzerinde kayarak ilerlemesi ve daha büyük bir kazanın önüne geçilmesiydi.
Sunbeam 1000 HP’nin motor yerleşimi ve iç mekanik nizamı Louis Coatalen tarafından geliştirildi. Aracın inşasını ise Kaptan JA Jack Irving üstlendi. Şaside John Thompson Motor Pressings imzası vardı.
Çelik dövmeler Vickers tarafından üretildi. Süspansiyon tarafında özel Hartford amortisörler, fren sisteminde ise Dewandre Vacuum kesimleri kullanıldı. Henry Segrave’in aracı birinci kere çalışırken duyduğunda yaşadığı reaksiyon de dikkat cazipti.
Aktarılan bilgilere nazaran bu makine Wolverhampton’daki Sunbeam Moorfield tesisini o denli şiddetli titretti ki Segrave birinci anda bu arabanın kullanılamayacağını düşündü. Yeniden de direksiyona geçti ve Daytona Beach’te ortalama 203.79 mph sürate ulaştı.
Bu rekor uzun mühlet ayakta kalmadı. Malcolm Campbell 19 Şubat 1928’de tekrar Daytona’da bu defa Blue Bird isimli öbür bir Sunbeam ile 206.956 mph sürate çıkarak rekoru devraldı. Dünyanın en süratli arabası unvanını taşıyan araçlar listesinde Blue Bird de yerini aldı.
Sunbeam 1000 HP ise bir mühlet sonra gözden düştü, park edildi ve neredeyse unutuldu. Daha sonra yine keşfedildi, el değiştirdi ve sonunda 1970’te Birleşik Krallık’taki Montagu Motor Museum tarafından satın alındı.
Araç için kapsamlı onarım çalışması 2024’te başladı. Gayeleri ise çalışmayı Mart 2027’ye kadar tamamlamak ve arabası kara sürat rekorunun 100. yılı için tekrar Daytona Beach’e göndermek.
Tamamen yenilenen art motor Eylül 2025’te National Motor Museum’daki izleyicilerin önünde 90 yıl sonra birinci defa tekrar çalıştırıldı. Onarım takımının 2027’de Daytona’ya yetişip yetişemeyeceği ise önümüzdeki periyotta netleşecek.
